Naar een beroepsprofiel voor sociotherapie
N. van Tol en A. Meijer
deel 8

Hiervoor is in de praktijk een methode ontwikkeld waardoor vanaf het begin van de behandeling klachten en hulpvragen van cliënten in kaart worden gebracht en gedurende de behandeling kunnen worden geëvalueerd.

De klachten, hulpvragen van de cliënt worden beschreven vanuit de positie van de cliënt waarbij sociale leerdoelen centraal staan. De problemen worden beschreven in termen van de door de cliënt ervaren huidige situatie en de door cliënt gewenste situatie. Er moet tussen cliënt en sociotherapie overeenstemming bestaan over aard en inhoud van de hulpvraag en dat hieraan gedurende een bepaalde periode concreet gewerkt wordt.

Er ontstaan bij voorbaat grote problemen met betrekking tot de behandeling van de cliënt en het te verwachten behandelingsresultaat wanneer bijvoorbeeld:

• de hulpvragen van de individuele cliënt teveel verschillen van de gedeelde hulpvragen van de overige cliënten, teveel verschillen van het vraagstellingstype. Hierdoor zal het primaire antwoord op de hulpvragen van de cliëntengroep onvoldoende rendement opleveren daar er bijvoorbeeld teveel uitzonderingen voor een cliënt moeten worden gemaakt waardoor deze in het milieu in een uitzonderingspositie terecht komt en derhalve onvoldoende kan profiteren van de interacties tussen hem en de medecliënten.
   
• er tussen de cliënt en de sociotherapie geen overeenstemming kan worden bereikt over de problemen waaraan aandacht moet worden besteed of het therapeutisch aanbod (de middelen, activiteiten) dat zal worden aangewend.
   
• er tussen de cliënt en de andere disciplines geen overeenstemming kan worden bereikt over de problemen waaraan aandacht moet worden besteed of het therapeutisch aanbod (de middelen, activiteiten) dat zal worden aangewend.
   
• diverse sociotherapeuten op tegengestelde of te verschillende wijze werken aan de problemen van de cliënt.
   
• de diverse beroepsgroepen binnen de instelling onvoldoende rekening houden met de gekozen vormgeving van de behandeling of de grenzen van elkaars werkterreinen niet respecteren.

Naast de inventarisatie van de klachten en hulpvragen én het formuleren van hieraan gekoppelde sociotherapeutische doelstellingen (secundaire antwoord) is alle rapportage van de sociotherapeuten op dezelfde wijze opgebouwd.

Kort samengevat ziet de inventarisatie van klachten en doelstellingen er als methode er als volgt uit:

• stap 1 Inventarisatie:
  door de sociotherapie van de klachten/hulpvragen, beperkingen en mogelijkheden van de cliënt met behulp van het "achttien velden formulier"
   
• stap 2 Overeenstemming vraag:
  tussen sociotherapeut en cliënt met betrekking tot de klachten/hulpvragen van de cliënt
   
• stap 3 Toetsing:
  • eerste graadsstrategie aan de hulpvragen van de cliënt
     
  • inschatting van het mogelijke profijt van de cliënt van het aanbod van het tweede en derde nivo
     
• stap 4 Afstemming:
  sociotherapeutische opvattingen en methoden m.b.t. cliënt in kwestie in vergelijking met opvattingen en methoden van andere disciplines
   
• stap 5 Overeenstemming aanbod:
  tussen sociotherapie en cliënt met betrekking tot de doelstellingen waaraan gedurende een bepaalde periode zal worden gewerkt en de wijze waarop dit vormgegeven wordt
   
• stap 6 Behandeling/begeleiding:
  Bekendheid bij mede-cliënten van klachten en doelstellingen. Uitvoering en verdere ontwikkeling van het handelingsrepertoire en methoden van de sociotherapeuten
   
• stap 7 Evaluatie en nazorg.

1 |  2 |  3 |  4 |  5 |  6 |  7 |  8 * |  9 |  10 |  11 |  12 |  13
Kopieer de tekst van dit artikel