![]() |
![]() |
||||
|
Naar een beroepsprofiel voor sociotherapie Deze wijze van probleembenadering en werkwijze wordt ook wel beschreven als het iteratieve zoekproces. Een zoekproces met de cliënt en niet over de cliënt. Gezocht wordt naar overeenstemming over de ernst en mogelijke van de klachten en wat er binnen de hulpverleningsinstelling aan kan worden gedaan. Met andere woorden afstemming tussen vraag en aanbod. Met name de herhaling (het iteratieve) van de stappen is essentieel want zo wordt de sociotherapeut als het ware gedwongen steeds opnieuw met de cliënt in gesprek te gaan vanuit de actuele situatie. De cliënt wordt de mogelijkheid geboden andere werkpunten en doelen te formuleren die meer passen bij zijn mogelijkheden en beperkingen van dat moment. Zo voorkomen we dat de interactie tussen cliënt en sociotherapie verstart. Het stimuleert evaluatie van de behandeling (en de resultaten!) en scherp letten op de eigen inbreng. Deze methode brengt de gehele behandeling/begeleiding en haar mogelijkheden, effecten, helder in kaart. Een lineaire benadering wordt vermeden.
Professionalisering kan worden opgevat als een proces van beroepsvorming waarbij de beroepsgroep exclusieve aanspraken maakt op een bepaald werkgebied (in casu het werkterrein/handelingsgebied). Dit proces speelt zich op drie niveaus af die te onderscheiden maar niet te scheiden zijn:
Bouwkamp (1978) stelt: een hoge mate van professionalisering doet zich voor als een beroep de legitimeringsgronden aanwendt op micro-, meso- en macroniveau om de gestelde doeleinden te bereiken. Plaatsbepaling in het beroepsveld Sinds het werk van de commissie Buis (1981) is er een goed bruikbare definitie van sociotherapie voorhanden waarmee de sociotherapie haar plaats in het beroepenveld nader bepaalt. De Vereniging ter Bevordering Sociotherapie heeft deze definitie met enkele kleine wijzigingen overgenomen. Het woord leefklimaat werd vervangen voor leefmilieu; de aanduiding patiënt werd vervangen door cliënt en de nadruk werd gelegd op het gebruik maken van interacties in de groep als middel tot verandering. Definities sociotherapie G. Konopka, Groepswerk, Deventer 1971 (eerste druk 1963) H. Edelson, Sociotherapy and psychotherapy, 1970 J. Bassant, Sociotherapie een vak apart?, 1981 M. Oosterlee, Sociotherapie in het algemeen psychiatrisch ziekenhuis, 1981 Commissie Buis, 1981 Vereniging ter Bevordering Sociotherapie 1993 P.J. Jongerius, De psychiater als milieukundig ingenieur, 1981 Het cursief gedrukte duidt op het ontbreken van een sociotherapeutische invalshoek omdat hier de hulpverlener de hulpvraag zou kunnen bepalen terwijl dat in onze visie een wederkerig proces is tussen cliënt en hulpverleners. Bij de definiëringen van Jongerius die in 1981 het begrip milieutherapie introduceert staan we even stil. Om misverstanden te voorkomen lijkt het hanteren van de aanduiding 'milieutherapie' alleen zinnig wanneer daarmee een werkelijk ander behandelingsconcept wordt bedoeld dan het sociotherapeutisch concept.
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 * |
10 |
11 |
12 |
13 |
|||||
| Panta rhei Cursusaanbod · Open inschrijving · In company Literatuur Archief Linken Colofon Privacy Inhoudsopgave Zoek op deze site |
|||||
|
Productie en ontwerp van deze website:
PurpleUnlimited © Deze bladzijde is het laatst gewijzigd op 2 januari 2005 |
Top |