|
Beroepsprofiel voor Sociotherapeuten
Het sociotherapeutisch gehalte van de hulpverlening
Wanneer de lezer zich na het voorgaande afvraagt in welke mate er in zijn instelling
sociotherapeutisch gewerkt wordt, kunnen de volgende vragen worden beantwoord.
Wanneer bij de beantwoording steeds "veel" kan worden ingevuld en bovendien kan worden beschreven hoe daaraan wordt vormgegeven, dan is er sprake van een hoog sociotherapeutisch gehalte.
Wanneer daarentegen bij de beantwoording steeds "weinig" of zelfs "geen" moet worden
ingevuld, zal er spake zijn van een laag tot zeer laag sociotherapeutisch gehalte.
- In welke mate doet de dagelijkse leefomgeving een appèl op de cliënt om actief
deel te nemen?
- In welke mate worden de cliënten de mogelijkheden geboden om hun gedragsrepertoire bij te stellen en/of uit te breiden?
- In welke mate kunnen cliënten zelf, met ondersteuning van de staf, het dagelijks
leven vormgeven?
- In welke mate zijn cliënten erop gericht met anderen taken te verrichten, te
communiceren en te interacteren?
- In welke mate kunnen de sociotherapeuten zelf leren van de interactie met elkaar
de cliënten en de overige disciplines?
- In welke mate zijn alle interacties tussen staf en cliënten in de instelling
bespreekbaar voor zowel staf- als cliëntengroep?
- In welke mate is de wederzijdse beïnvloeding en afhankelijkheid geëxpliciteerd in
omgangsvormen, regels en het hulpverleningsaanbod, therapieën?
- In welke mate is sprake van gelijkwaardigheid tussen cliënten en staf?
- In welke mate is sprake van een open uitwisseling van informatie met betrekking
tot de immateriële en materiële aspecten van het leefmilieu?
- In welke mate staan de leefgroep en de werkers in verbinding met de rest van de
instelling en de samenleving?
Het beantwoorden van de vragen en het onderkennen van de knelpunten dienen om bij te
dragen tot verbetering van het leefmilieu en de ontwikkelingsmogelijkheden van de cliënten.
Een dergelijk "onderzoek" betekent dat de sociotherapeut bewust bezig is met het
hulpverleningsaanbod en derhalve met het verstevigen van zijn beroepsidentiteit.
Het is uiteraard de sociotherapeut zelf die hiervoor verantwoordelijk is.
De sociotherapeut zal deze verantwoordelijkheid slechts goed kunnen concretiseren wanneer
een instelling een cultuur heeft verworven die gericht is op ontwikkeling (education
permanente), gelijkwaardigheid en wederzijds leren.
Index  Kopieer deze tekst
|